Ç’është poezia dhe dashuria ndaj saj (1)

Oh sa kam dëshirë të lundroj pa ndërpre në freskinë e Oqeanit Poezi!

Duke filluar nga koha e ndryshimeve të ndërtimit shoqëror, u hap një mundësi e re nga e cila përfituan në një mënyrë të gjithë e këtu kur bëhet fjalë për poezinë, vërej se publikimi i librave arriti një rritje të jashtëzakonshme prandaj po them se për këto njëzet vjet u botuan më tepër se gjatë tërë kohës të pas Luftës së II Botërore e ndoshta këtu¨, mund të përfshihet edhe periudha nga 1912 – 45.

Kjo flet se poezia është për të gjithë, është gjuhë që e duan poetët dhe lexuesit, e duan të rij e të moshuar. E kanë dashur që nga kohërat më të lashta. Njerëz që nuk kanë dijtur të lexojnë kanë dëgjuar me ëndje të ju lexohet një poezi. Njerëz të pashkolluar mësonin përmendsh vargje duke dëgjuar kur të tjerët u lexonin. Poezia nuk ka dhe nuk duhet të ketë labirinthe të pakuptueshme edhepse ka poashtu vargje që nga disa herë janë të shkruara nga poetë për poetë por edhe ato si që nënkuptohet, janë të kuptuara së paku nga një «kastë» lexuesish. Sidoqoftë rruga e vetme për t’a kuptuar poezinë është dashuria ndaj saj dhe shpirti që ajo përmban në vete; ai shpirt që poeti ia jep asaj e me të ngjallë inspirim te lexuesi. Them te lexuesi sepse ai duhet të jetë i mishëruari me vargun e poeti të jetë mishërues, ngjallës i flakave emocionale e emocionuese. Lexuesi nuk shef, nuk dëgjon e nuk perjeton për çdo ditë ndodhi e përjetime prekëse, për ato është poeti me fuqinë e aftësinë e tij, krijon dhe ia shërben dashnorëve të vargut. Ka plot të drejt shkrimtari francez Alphonse Toussenel kur thot : «Femra është poezia, mashkulli është proza». Poezia me të vërtetë është përkëdhelësja dhe joshësja më e bukur e shpirtit.

Poeti pra, është ai i cili i gjallëron ndjenjat e fjetura të publikut, ai i cili e zbukuron botën, ai që bënë të lind loti në syrin e terrur, ai që ngren o ul ritmin e zemrës më të ngurt... Këtë e bënë me vallen e fjalës, rimën e ritmuar ose me involvimin e prerjeve të vargut që ndalin për një çast frymëmerrjen për të kapur më së miri imazhin në të.