Kush e prek, qoftë mallku...", ishin këto vargje që gjatë gjithë jetës së tij, Osman Elshani i kishte udhërrëfyes.

 

Lufta e Ushtria Çlirimtare të Kosovës 1998-1999, ka qenë është dhe do të mbetët njëra ndër lëvizjet ushtarake me të organizuara të shqiptarëve të Kosovës, që pikë synim i kishe vënë vetës çlirimin e Kosovës. UÇK-ja do të mbetët përjetësisht në piedestalin me më lartë në analet e historisë më të re të shqiptarëve. Thirrjeve të popullit për liri dhe pavarësi, për të luftuar kundër armikut shekullor serb, ju përgjigj edhe Osman Elshani, një djalë i fisit të Thaqit nga fshati Baicë (tash Rezistencë) të Gllogovcit (tash Drenasit) në zonën e Drenicës.

Osman Elshani, u lind më 6 shkurt 1951, në fshatin Rezistencë të Drenasit nga prindërit Bajrë e Zepa Elshani. Ishte fëmiu i katërt i Familjes Elshani, djalë i vetëm i cili linda pas tri motrave Begishes, Nurijes dhe Minires.

Shkollimin fillor e fillon më 1958 në shkollën fillore "Migjeni" ndërsa e përfundoi në vitin 1966. Po ashtu shkollimin e mesëm e filloi në vitin 1966 dhe e përfundoi më 1970 në shkollën e mesme në qytetin e Drenasit.

Osmani, padyshim që kishte kuptuar se zgjimi kombëtar i shqiptareve të Kosovës duhet të ndodhet, dhe duhet të fillohej rezistenca kundër pushteti serb. Me shpërthimin e Demonstrata të vitit 1981, Osmani ish krah me krah me demonstruesit në qendër të Drenasit, duke kërkuar të drejtën me elementar të Kosovës, Republikë. Tashmë Osmani, kishte kuptuar së populli shqiptar i Kosovës e donte lirinë dhe së duhet angazhuar intensivisht për t’i sjellë lirinë Kosovës.

Pasi që veprimtaria e tije, ju kishte rënë në sy pjesëtarëve të sigurimit serb, pas demonstratave të vitit 1981, ku Osmani ishte njëri ndër organizatorëve e demonstratave në Drenas, ai më 29 tetor 1981 u burgos nga ana e policisë serbe. Ai u dënua me nëntë (9) muaj burgim dhe dënimin e vuajti në Burgun e Prishtinës në një dhomë më veprimtarin e njohur të çështjes kombëtare Ukshin Hoti.

Pas përfundimit të shkollimit të mesëm ai kryesisht u morë me punët e shtëpisë. Një kohë punoi si punëtor krahu në Slloveni. Kushtet ekonomike në familje ishin shumë të këqija dhe kështu në vitin 1989, punësohet si punëtor ndihmës në ndërmarrjen shoqërore "Feronikeli" në Drenas. Vitet 1990-1992, kur edhe filloi largimi i punëtorëve shqiptar nga puna nga pushteti serb, krah mijëra e mijëra shqiptarëve të dëbuar nga puna në terë territorin e Kosovës, largohet edhe Osman Elshani.

Osman Elshani, ishte njëri ndër njerëzit e parë që i kundërshtoj hapur ndryshimet kushtetuese në Kosovë të cilat pushteti serb i inicioi më 1988/89. Edhe gjatë gjithë periudhës 1992-1994, Osmani ishte angazhuar në ngritjen e vetëdijes së rrethit ku jetonte për rrugëtimin e popullit shqiptar në luftën e pashmangshme, luftë e cila do të sjell çlirimin e Kosovës nga Serbia.

Viti 1994, do të shënon viti e kthesës së madhe në veprimtarinë e Osmanit. Ai më 1994, kyçët në radhët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Po ashtu që nga vitit 1994, shtëpia e tij ishte njëra ndër bazat e sigurta të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës në Zonën e Drenicës. Kur e përmendim këtë fakt e argumentoi së përveçse shtëpisë së komandantit të UÇK-së Adem Jasharit në Prekaz, të Mujë Krasniqit (komandant Kapuqit) në Çabiq të Klinës, Sylejman Selimit në Aqarevë, ishte edhe shtëpia e Osman Elshanit në rezistencë njëra nga bazat e sigurta të UÇK-së. Me që shtëpia e Osmanit, ishte një vend i sigurt për pjesëtarët e UÇK-së, aty disa here u takuan krerët më të lartë të UÇK-së ku diskutonin rreth organizimit të luftës.

Gjatë kohës së përgatitjes së këtij punimi, në bisedë më Rexhep Selmin (ish anëtar i Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës), ai pohon së Osman Elshani është njëri ndër njerëzit e parë të UÇK-së në fshatin Baicë të Drenasit. Ndër luftëtarët me zë të Baicës dhe rrethinës radhitët edhe Rasim Kiçina (tash dëshmor i lirisë) e shumë e shumë të tjerë.

Pasi inkuadrimit të Osmanit në Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës, ai vazhdoi aktivitetin e tij për të inkuadruar edhe njerëz të tjerë të sigurt në grupet e para të ushtrisë e cila tashme e kishte vënë vetës synimin e çlirimit të Kosovës nga okupimi serb. Ndër njerëzit e parë që Osmani inkuadroi në UÇK-ë ishte miku i tij Qamil Shehu si dhe Adem Kiçinën.

Shtëpia e Osmanit, ishte shndërruar në një pikë e sigurtë e ushtarëve të lirisë, ushtarëve të UÇK-së. Në vitin 1994, pas inkuadrimit të tij në UÇK-ë, shumë nga figurat e shquara të luftës gjetën strehë dhe kaluan kohë të gjatë në shtëpinë e Osmanit siç ishte Mujë Krasniqi, Rexhep Selimi etj. Me që Osmani, kishte shumë fëmijë, luftëtarët si Mujë Krasniqi, Rexhep Selemi, e kishin marrë një mesazh të qartë nga Osmani. Ai në një natë të vitit 1994, teksa po qëndronin të strehuar në shtëpinë tij Mujë Krasniqi dhe Rexhep Selimi, ai ju thotë : "...nëse në ndjekje ju rrethojnë policia dhe dorëzoheni për shkak të fëmijëve të mi, haram ju qoftë buka që e hani...". Kjo fjalë do të tingëllojë shumë të luftëtarët e lirisë dhe ishte njëra nga fragmentet e cila do të mbetet e ruajtur në memoriet e shumë ushtarëve të lirisë së Kosovës.

Dalja publike e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës më 28 nëntor 1997, në Llaushë të Skenderajt, në varrimin e mësuesit Halit Geci, ishte momenti më i rëndësishëm për jetën dhe veprimtarin e Osmanit. Ai pa hamendur inkuadron në radhët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, edhe djemtë Asllani, Kastriotin dhe vajzën Vlorën. Tashmë e gjithë Familja Elshani ishte këqyru në radhët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

Më 4 mars 1998, Osman Elshani së bashku me Qamil Shehun dhe Adem Kiçinën, u takuan në Açarëve me Rexhep Selmin në odën e Sylejman Selimit. Aty biseduan për hapat e mëtejme së çka duhet ndërmarrë pas tensionimit të situatës në tërë territorin e Drenicës.

Sulmi i ushtrisë serbe më 5-7 mars 1998, mbi familjen e komandanti të UÇK-së Adem Jashari, në Prekaz, ishte drita e parë e lirisë së Kosovës. Osman Elshani bashkë me shokët e tij të armatosur siç ishin Qamil Shehu, Adem Kiçina, në mëngjesin e 5 marsit 1998, të shoqëruar me veturën e Ilmi Gashit shkuan në drejtim të Rezallës ku atje u takuan me pjesëtarët e tjerë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Gjatë gjithë periudhës mars 1998 e deri në qershor 1999, Osmani morri pjesë në të gjitha frontet e luftës aty e ku e kërkonit nevoja në Zonën e Drenicës. Ai ishte një luftëtar i dalluar dhe shumë strateg. Pas sulmit të ushtrisë serbe në Prekaz në marsin e vitit 1998, në luftë e deri në mbarim e saj aktiv ishin edhe dy djemtë e Osmanit, Asllani dhe Kastrioti si dhe vajza e tije Vlora.

Më poshtë po japim një fragment nga rrëfimi i Vlora Elshanit marrë nga libri "Gjaku i lirisë" 9-10, të autorit Bajram Kurti : "...Unë bashkë me Kastriotin bënim stërvitje me të gjitha llojet e armëve që nga bombat e deri tek mitralozat. Që nga 5 marsi 1998, ne të dy ishim në istikamet e luftimeve dhe kur nuk u ndamë nga njëri tjetri. Ishim bashkë në shumë beteje dhe aksione të UÇK-së së bashku me Kastriotin...".

Osman Elshani, ishte pjesëmarrës aktiv në Betejën e Llapushnikut më 9 maj 1998, kur forcat e UÇK-së bllokuan aksin rrugor Pejë-Prishtinë. Po ashtu Osmani, ishte pjesëmarrës edhe në Betejën e Dollcit e cila u zhvillua një muaj pas Betejës së Llapushnikut.

Pas themelimeve të brigadave, Osmani u sistemua në Brigadën 113 "Mujë Krasniqi", në njësinë e policisë ushtarake, ku kreu detyrën e komandantit të njësisë së policisë ushtarake.

Më 21 shtator 1998, Osman Elshani bashkë me djemtë Asllanin dhe Kastriotin si dhe vajzën Vlorën, morën pjesë në betejën me forcat serbe në fshatin e tyre në Rezistëncë. Veç sa forcat serbe po numëronin orët e fundit në territorin e Drenicës, Osman Elshani së bashku me njësitin e tij si dhe me dy djemtë Asllanin dhe Kastriotin si dhe vajzën Vlorën, bënë mbrojtjen e popullsisë civile në malet e Berishës. Aty luftuan me orë të tërë me forcat e armikut serb.

I ndjeri Osman Elshani dhe gjeneral Rexhep Selimi - anëtar i Shtabit të Përgjithshëm të
Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës

Hyrja e trupave të NATO-së në Kosovë në qershorin e vitit 1999, largoi përfundimisht trupat ushtarako-policore si dhe administratën serbe nga Kosova. Padyshim së në çlirimin e Kosovës kontributin e madh e dha e Ushtria Çlirimtare e Kosovës ku krah saj u rreshtuan bijtë dhe bijat me të mira.

Pas përfundimit të luftës në Kosovës në qershor të vitit 1999, Osmani prapë rifilloi që të punoi në ndërmarrjen "Feronikeli".

Osman Elshani së bashku me Mulla Osmanin nga Drenasi, morën pjesë në shumë pajtime të gjaqeve dhe ngatërresave. Osmani dhe një kontribut shumë të madhe për pajtimin e shumë familjeve anë e kënd Kosovës.

Familja Elshani, çdo herë u shqua për trimëri dhe burrëri. Dy djemtë e Osmanit, Bajra dhe Kastrioti, u vranë gjatë demonstratave të muajit mars të vitit 2004, demonstrata këto të filluara pas vrasjes së tre nxënësve shqiptar (Egzonit, Avniut dhe Florentit) në Çabër të Mitrovicës. Rënia e dy djemve ishte një goditje e rendë për Osmanin. Me gjithë dhimbjet ai u shprehte së : "...nëështë nevoja edhe nëntë (9) fëmijë të tjerë i kam të gatshëm për me sakrifikuar për atdhe...", ishte kjo shprehje e qartë së Osman Elshani dhe familja e tije nuk do të kurseni as me të shtrenjtën jetë për lirinë e atdheut.

Mëposhtë po japim biografitë e dy djemve të Osmanit, të vrarë në demonstratat e marsit të vitit 2004 :

Bajrë O. Elshani (01.01.1972-17.03.2004)	Kastriot O. Elshani (18.11.1981-17.03.2004)

Bajrë (Osman) Elshani, u lind më 1 janar të vitit 1972. Ishte fëmiu i parë i bashkëshortëve Osman dhe Mihrije Elshani. Shkollimin fillore e përfundoi në shkollën fillore "Migjeni" në vendlindje.

Ishte njëri ndër nxënësit me të mirë të shkollës, pasi që ishte shumë i etur pas leximit. Pas përfundimit të shkollës fillore ai vijonë mësimet në gjimnazin "Skënderbeu" në Drenas, në drejtimin teknik laborant i fizikës. Edhe gjimnazin e përfundoj me sukses. Kushtet ekonomike si të gjitha familjen në Kosovës nuk ishin të mira as për familjen Elshani dhe kështu ai emigron për në Austri ku për dymbëdhjetë (12) vite jetoi dhe punoi atje.

Më 19 prill të vitit 1997, Bajrë Elashni, niset nga Itali për në Shqipëri, ku pikës synim kishte futjen e aratimit në Kosovë për furnizim të pjesëtarëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Por, rrugëtimi i Bajrës ishte përcjellur nga policia italiane, ku ai arrestohet nga ana e policisë italian dhe dënohet me gjashtë (6) vjet burgim ku dënimin e vuan në Burgun e Veronës deri më 27 mars 2003. Më 17 mars 2004, ai u vra në demonstratat që zhvilloheshin në Çagllavicë. Pas vetës la dy vajza Kosovaren dhe Brikenën.

Kastriot (Osman) Elshani, u lind më 18 nëntor të vitit 1981. Ai u lind në vitin e lëvizjeve të mëdha të shqiptarëve të Kosovës, për liri dhe pavarësi. Ishte fëmiu i shtatë i Osman dhe Miririje Elshani. Shkollën fillore e kreu në Rezistencë dhe të shkollën e mesme teknike e përfundoi në Drenas.

Me të shpërthyer lufta për çlirim, ai ishte krah babait të tij Osmanit, vëllait Allsanit dhe motrës Vlorës. Ai mori pjesë gati në të gjitha vijat e frontit në Zonën Operative të Drenicë. U vra më 17 mars 2004, në demonstratat që po zhvilloheshin në Çagllavicë.

Ajo që e përjetoi me së rendi ishte rënie e dy djemve për nënën Mihërijen, ku më poshtë po shkoqisim një fragment nga kujtimi i saj, botuar në librin "Gjaku i lirisë" 9-10, të autorit Bajram Kurti : "...Jam krenarë që dy bijtë e mi ranë për lirinë e Kosovës, ranë për këtë tokë nga e cila ne nuk kemi ku të shkojmë..."

Rënia e Bajrës dhe Kastrioit, ishte një dëshmi e qartë së liria e Kosovës ende nuk ishte ardhur dhe së një ditë Kosovë do të bëhej shtet i pavarur dhe sovran, për të cilën sakrifikuan breza të tëra që nga vitit 1913, kur Kosova dhe viset e tjera u ndan padrejtësisht nga vendimet e Konferencës së Ambasadorëve në Londër.

Osman Elshani, asnjë herë në jetën e tij nuk u pajtua me robërinë e Kosovës. Ai çdo herë mbante në zemër betimin e dhënë si pjesëtar i UÇK-së se nuk do të ndalej së luftuar deri në bashkimin e trojeve shqiptarë. Ëndrra e tij ishte bashkim kombëtar i trojeve shqiptarë në një shtet të vetëm.

Osman Elshani, pas një sëmundje të shkurtë vdiq më 2 shkurt 2011 në moshën 59 vjeçare. Ai u varros me nderime të larta më 3 shkurt 2011 në varrezat e dëshmorëve në fshatin Rezistencë të Drenasit. Osmani pas vetës la bashkëshorten Mihrijën, djemtë : Asllanin dhe Flamurin, vajzat : Fixherinë, Albërinë, Vlorën, Malësorën, Zepën, Adelinën dhe Duresën, si dhe shumë nipa dhe mbesa.

Osman Elshani dhe familja e tij janë ikonë e lirisë së Kosovës dhe janë shembull se si duhet jetuar dhe vepruar për të mirën e atdheut.

Në fund, e ndjej për obligim moral dhe profesional të theksoj së jetën dhe veprimtarinë e një atdhetari dhe luftëtari siç ishte Osman Elshani është shumë vështirë ta përmbledhësh me një punim fejtonisitik.

(Autori është Asistent në Institutin e Historisë-Prishtinë)