Filozofi
     dhe
letërsi

__histori kombëtare, vështrime, debat__

Ballina

Letërsi

Filozofi

Histori

Opinione

Intervista

Citate

Kritikë

 

Poezi/Prozë 1 2 3 4 5

Adem Zaplluzha
 

EDHE GJYSHËRIT E VDEKUR
 

2015

Poezi
C:\Users\Adem Zaplluzha\Desktop\Adem-Zaplluzha.png 

 

EDHE GJYSHËRIT E VDEKUR


 

Nëse nuk kanë se ku të flenë

Zogjtë e ikur

Do i ftojmë të flenë me ne

Mbi drurët e ngrirë të atdheut


 

Dimrat këtu fshihen pas mjegullave

Dhe nuk janë aq të acarta

Në çdo kohë

Presin ardhjen e pranverës

Dhe kthimin e lejlekëve  të penduar


 

Një ditë po që se zbresin malet

Si lumenjtë

Do dalim shëtitoreve t’i presim kanjushat

Sepse kthimi i tyre në atdhe

Do i ringjallë

Edhe gjyshërit e vdekur



 

SI ZGALEMAT E DËSHPËRUAR


 

Fluturojnë

Si zgalemat i dëshpëruar

Po rrëshqasin ditët mjegullave  

Tej maleve të pafund

Po largohen zogjtë e trishtuar


 

Orët bëhen vite

E vitet shekuj prej maktheve

Zogjtë e pafat të qyqes

Si gjethet

Po shkunden nga degët e ngrira


 

Mos ndodhtë më kjo dhembje

Një kanjushë e vetmuar

Dënes mbi një dunë lotësh

Po ikin edhe turtujt e dëshpëruar

Të fatit

Po ikin zogjtë e pashpresë


 

NJË ZË I VEÇANTË SI PËRHERË


 

Kur i shikonim kanjushat

Nga krahët e plagosura

Pikonte trishtimi

Një zë i veçantë si përherë

Buron nga zgërbonja e shpirtit


 

Po vijnë ose po shkojnë retë

Shpërndahen mjegullat

Një ditë e zymtë mbi flatra dhembjesh

I përngjan

Zvarranikëve parahistorik


 

Pas shpine më vjen një zë

Më duket se

Është po ai zë që vjen nga thellësia

Zëri i trishtuar i kujtesës

Dëgjohet si hukamë deti

Duke u përmbytur mes shkëmbinjve


 

Vetëm një meduzë e vetmuar

Mbi një kresht të dendur uji

Me duart e plagosura të erës

Ia mbyllë të gjitha portat

E shpirtit gllabërues të shkumës

             


 

ATJE KU PËRFUNDOJNË FJALËT


 

Një pikturë e pikëlluar

Rri mbi maje të një plepit

Të metaltë

Era frynë nëpër zgërbonjën e shpirtit

Një copë e shqyer prej mjegulle

U bënë hije lejlekëve të dylltë


 

Nga një çerdhe e vetmuar

Bien në tokë ca vezë të bronztë

Tejpërtejmes së paanë

Nuk ndalen fluturimet e  zogjve


 

Meteorët e verbër

Si nëpër përralla ngarendin

Skutave të harruara të shpirtit

Lotët e nuseve të reja

Pikojnë së rrëshira

Mbi flokët e trishtuara të ditës


 

Kolona ecën në heshtje mortore

Atje ku përfundojnë fjalët

Ngre kokë kryefjala

Disa hije të njoma te murishtat

Ka kohë

Që bisedojnë me arkivolet e mykura



 

LATONTE TRISHTIMIN E NJË KOHE


 

Në rrugëtimin tim të gjatë

Mbi çdo çati dhe plep

Kah do që fluturova

Lash nga një pjesë të jetës


 

Kur hyra nën urën e legjendës

Së Rozafës

Pashë se si nga qumështi

I gjirit të ngurtë të historisë

Ringjalleshin njerëzit

Dhe qemerët prej guri të ftohtë


 

Një usta i hijeve të strallta

Latonte trishtimin e një kohe

Latonte me mall të pashuar

Shpirtin e një druri të murrmë


 

E muranat shikonin me nostalgji

Se si përdridhej era

Në harkun e lakuar të kohës

Dhe parakalimin e vashave

Me gjinj prej silikoni

 

 

 

Filozofi
 
dhe
letërsi

histori
tradita
vështrime
debat

citate
intervista
letra hapura
botime reja
 
 
 

Filozofi
         dhe letërsi

|Citate dhe proverba| |Citate sipas autorëve| |"Xhevahire" nga Reis Mirdita|

Altruizmi-Egoizmi Dashuria Edukata Gruaja Mali Natyra Qesëndi
Arsimimi Dashuria (II) Ëndërrat Humori Mëdyshja Ndryshimi Rrena
Art-Dhunti Dashuria (III) Fëmijët Imagjinata Miqësia Nga-fëmijët Skamja
Besimi Dashuria (IV) Filozofia Inteligjenca Mosha Nga-Vizitorët Vetitë
  Dituria Fjalëbutësia Jeta Motivimi Optimizmi Vjedhja
  Drejtësia Frymëzimi Lakmia Muzika Paqa Xhelozia
      Lotët   Paragjykimi Të-pandara
      Lumturia      
____histori kombëtare, vështrime, debat, politikë, letra të hapura____ © Të gjitha të drejtat e rezervuara.
Copyright © 2007 [ http:// www. filolet.com ] Tous droits réservés.
Révision : 28 nov. 2012 14:06:32 +0100 .