Filozofi
     dhe
letërsi

__histori kombëtare, vështrime, debat__

 

 

 

 

 

Poezi/Prozë - Mëkati i hijes

Katër poezi nga libri “Mëkati i hijes”

Nga:

Adem Zaplluzha

 


Adem Zaplluzha

 

Adem Zaplluzha me bashkëshorten dhe djalin Armendin

 
 

DËNESIM DHE QESHIM

 

Nga këtu

Filluan ikjet e zogjve

Nuk di

Nëse ju kujtohet kënga e qyqes

Ishin të gjata rrugët e pikëllimeve

 

Më kujtohet

Kur i lamë te pragu gëzimet

Dhe dolëm pa itinerar

Për të marrë botën në sy

Nuk na u deshtë shumë kohë

 

Ishte Marsi me shi lotësh

Data 27 viti 1999

Ne gëzoheshim si fëmijë

Zogjve të metaltë

Dhe ecnim binarëve pakufi

 

Shikonim se si fluturonin

Mbi krahët e duraluminit

Dënesnim e qeshnim

Me gëzimin

Dhe pikëllimin tonë

 

ISHTE KOHA

 

Nuk më kujtohet

A kemi qenë dikur profanë

Ose njerëz me më pak besim

Në ëndrrat e erës

 

Lutjet e mbrëmjeve

I kemi kënduar të nesërmen

Ose lënë

Për një kohë tjetër

 

Asnjëherë se lodhnim kokën

Për këto cikërrima të imta

Kishim ca punë të tjera

Ishte koha

E arnimit të lisave

 

Mbase kemi pas shumë pak kohë

Për të biseduar fshehurazi

Me psalmet e gjetheve

Sa herë që frynin erërat

Thyheshin degët mbi kokat tona

 

Dimrat kishin një shije tjetër

Ishin të egër

U përngjanin arinjve të murrmë

Sa herë që na dhembte shpirti

Na mësonin se si duhet

T’i lëpijmë plagët

 

ERA

 

Këto vite qensh

Nuk di se si kaluan

Nën hijen e plepave

Kuiste nata

 

Më tutje

Te gëmushat një shtrojerë e thyer

Tok me psalmet e erës

Qante si kërthi

 

Ne pritëm një kohë të gjatë

Në mesnatë na zgjoi

Zëri i trishtë i një serenate

Te një çati e rrënuar

Dëneste errësira si ullukët e shiut

 

Kur pushuan të reshurat

Dolën në bejleg kuajt e harlisur

Dikush i shtrëngonte mëgojëzat

Era s’mund të pinte ujë

Në kujtesën e rrapit të lënduar

 

KY KOR BRETKOSASH

 

Kur nuk patëm

Se kah të ja mbajmë

Ecëm mes zërave të shurdhtë

Të gjetheve

 

Binarët e trenit

Shtrydhnin ndryshkun

Në shuplakat e plagosura

Te mjegullat

Binte një shtrezë e zezë

 

Diku te gëmushat

Qante një fëmijë i lënë në harresë

Nënat e harlisura si pelat

Bashkëjetojnë

Me shiringat e trishtimit

 

Si era e dërmuar

vajton një nuse stërnishtave

Ky kor bretkosash

Nuk ka të ndalur

Sa trishtueshëm sonte

Vajton një qemane

 

 


Filozofi
 
dhe
letërsi

 

histori
tradita
vështrime
debat

 


citate
intervista
letra hapura
botime reja

 

 
 

     
Filozofi
         dhe letërsi

|Citate dhe proverba| |Citate sipas autorëve|

|Altruizmi-Egoizmi| |Arsimimi| |Art-Dhunti| |Besimi| |Dashuria| |Dashuria (II)| |Dashuria (III)| |Dashuria (IV)| |Dituria| |Drejtësia| |Edukata| |Ëndërrat| |Fëmijët| |Filozofia| |Fjalëbutësia| |Frymëzimi| |Gruaja| |Humori| |Imagjinata| |Inteligjenca| |Jeta| |Lakmia| |Lotët| |Lumturia| |Mali| |Mëdyshja| |Miqësia| |Mosha| |Motivimi| |Muzika| |Natyra| |Ndryshimi| |Nga-fëmijët| |Nga-Vizitorët| |Optimizmi| |Paqa| |Paragjykimi| |Qesëndi| |Rrena| |Skamja| |Vetitë| |Vjedhja| |Xhelozia| |Të-pandara|

 
____histori kombëtare, vështrime, debat, politikë, letra të hapura____ © Të gjitha të drejtat e rezervuara.
Copyright © 2007 [ http:// www. filolet.com ] Tous droits réservés.
Révision : 28 nov. 2012 14:06:32 +0100 .