|
Harry
Martinson (1904-1978), ėshtė autor Suedez dhe laureat Nobel.
Lindi me 6 maj 1904 nė Jämshög. Nė fėmijėri jetoi nė vetmi
para se tė bėhej marinar pėr gjashtė vjet rresht. Ai
gjithashtu shpesh foli pėr kėto kujtime nė shkrimet e tij qė pėrbėhen
nga njėzet romane, ese tė shumta, poezi dhe tregime tė
shkurtra. Amartinson fitoi famė ndėrkombėtare, nė rradhė tė
parė me epopenė lirike Aniara (1956), e cila pėrfshin 103
poezi qė flasin pėr udhėtimin e njė anije kosmike me 8000 njerėz
qė mė parė shpėtuan nga njė fatkeqėsi bėrthamore e cila
shkatėrroi Tokėn. Ndėr veprat e tij tė rėndėsishme, ka edhe
njė tregim me temė udhėtimin, Lamtumirė Cape (1933), njė
autobiografi, Edhe hithėrat lulėzojnė (1936) dhe romani
Nisja (1948). Nė vitin 1949 ai u zgjodh anėtar i Akademisė
Suedeze dhe nė vitin 1974 ndau
Ēmimin Nobel
pėr Letėrsi
me Eyvind Johnson, duke qenė i zgjodhur pėr "shkrimet e tij
tė cilat pasqyrojnė universin nė njė pikė vesė."
Martinson
vdiq mė 1978 nė Gnesta.
Romanet
-
Resor
untan mål, 1932,
-
Kap
Farväl, 1933,
-
Nässlorna
blomma, 1935, (Edhe hithėrat lulėzojnė)
-
Vägen
ut, 1936,
(Duhet nisur)
-
Vägen
till Klockrike, 1948.
Poezi:
-
Spökskepp,
1929
-
Aniara,
1956
|
|
|
|
Vendlinda
e Harry Martinson-it |
Gnesta,
kėtu pushoi Martinson mė 1978 |
|
