| Rruga e vogėl me prockėn e sajė pėrbri,
ishte e njohur pėr tėrė lagjėn si mėhallė e fėmijėve tutsa. Ata
nuk largonin jashtė kufijve naturor tė asaj qė e quanin tė tyren
qoftė kur luanin me top apo ēelik, mace a po kukamshefas...
Por, aty nuk kishte vetėm tutsa, si qė thonin fėmijtė e rrugėve tė
afėrta... Aty ishte njė djalosh i bukur, shtatlartė nė krahasim me
mocanikėt e vet dhe i mbronte shokėt nė raste edhe mė tė ndėrlikuara.
Shokėt e thirnin Pasha. Aty jetonte edhe njė tjetėr trim, mė i
moshuar nga tė tjerėt por dhe mjaftė i zhvilluar me trup. Ishte i
vetmi qė largohej shpesh nga mahalla dhe luanta me tė tjerėt.
Dhe tė tjerėt ia gjetėn emrin qė i takonte. E quajtėn ēire, se i
rridhnin qyrret pa ndrėrperje. Ēirja i fshinte ndonjėherė me mėngė
tė teshave tė irnosura por mė shumti e kish merak ti lėpij me gjuhėn
e ngjurosur nga tymi i duhanit tė rrudhur me letėr gazetash.
Ēirja, kur luante me fėmijtė e lagjės jashtė nga
Rruga e Prockės, ishte i butė dhe ikte nga ngaterrėrasat, por, kur
luante para dyerėve tė veta, e kishte dorėn e fortė . Shpesh i
rrihte mė tė vegjlit e besa poqese ishte nevoja, kishte edhe mbrojtjen
a babait tė vet. Brut dhe zemėrferė, i pamėshirė me mė
tė dobėtit por edhe me shtazėt. Njė ditė tė bukur maji, e ndoqi njė
bretk qė krokiste, e nxuni dhe vraponte me tė pas kalamave qė iknin
si tė ēartur nga frika.
-Mos i mbytni bretkosat - u thonin nėnat fėmijve tė tyre- as mos i
ndjekni se merni ograk e askush nuk mund tė ju shėroj.
Tė gjithė tmeroheshin duke parė Ēiren me shtazėn ograkosėse nė
dorė...
 -Lėshoje bretkosėn atje ku e more - urdhėroi Pasha dhe
vazhdoi me durim ta gėdhend thuprėn e shelgut nga e cila bėnte njė
pip pėr referin e futbollit tė mėhallės. Por ēirja u zgėrdhi
duke lepirė buzėn dregzamane dhe duke ju afruar Pashės me kėrcėnim
e pėrbuzje, ia kėputi kėmbėn e pasme bretkut dhe ia gjuajti fytyrės...
Pasha e shtėrngoi thikėn e ndryshkur nė dorė dhe iu turr qaravecit...
Eh fat o Zot... Ēirja ia mbathi tė katrave dhe as nuk vėrente se kush
nuk e ndjek mė. Por me kaq nuk muer fund puna... Pas dy minutash
qyraveci i madh, me gjith tė voglin duel nė rrugė duke shkumuar.
-Kush donte tė ma shpėrthej djalin me thikė? Disa nga fėmijtė deshėn
tė ikin.
-Mos luani nga vendi u tha Pasha dhe duke e shtėrnguar thikėn nė
dorėn e njomė, u kėthye nga qyrravecat:
-Unė. A ke akoma ndonjė pyetje? Afrohu!!!
-Jo - tha qyraveci i madh e u zverdh u bė sariēkė - do ti tregoj
babait tėnd, ai le tė meret vesh me ty.
E mori djalin e vet dhe u kėthye nė shtėpi.
-Murrėn ograk babė e bir- tha njėri ndėr voglushėt...
Fėmijtė u turrėn dhe e pėrqafuan shokun e tyre trim...
-Pata fat. Asesi nuk do tė kisha mundur tė pėrdorė thikėn... Poqese
nuk iknin, do tė luftoja me grushta... Dhe kur mė nuk do tė gėdhend
pipėza nga shelgu... Rruga e Prockės mė nuk quhet e frikacakėve.
Tani i gjithė qyteti e quan Rruga e Pashės. |
