Dy poezi:
Vlora
dhe ėndja ime
Vlora, Aulonė e hershme,
qe rėrėn deti mike e bėn
me dallgė.
Puhiza, mė sjell kundėrmimin
ledhatues,
e ti faqet mi puth me
mall.
Mbrėmjeve, me hapet shpirti,
ta nder ne dejet e tua ngadhėnjyese,
e kurorėn e blertė
shėtitjeve t'u vėsh,
tė vrapoj pa rreshtur,
aromėndjellės nga zemėrgjerėsia jote,
e t'mė hapėsh nėjqind dyer.
***
Natyra
ēel
Erdhi koha
qė sythi i bajames
shoqet e shokėt
qė e rrethojnė,
tė njoh.
Hardhi
e dashur,
do rritesh,
do krasitesh,
me raki do ta
vadis,
qe t'mė nderosh
nė mes tė miqsisė.
Shifra:
VID
|
