Mbi vullnetin

	Mbi vullnetin			Shkruan: Bujar Ploshtani
	Vullneti është suprem. Është një pasion i brendshëm që mund të ndryshojë fatin dhe intelektin tonë. Qëllimi i domosdoshëm i vullnetit për të krijuar një veprimtari që sjell artin estetik të suksesit në jetën shoqërore, fillimisht mund të arrihet vetëm me punë të vazhdueshme dhe me ambicie intelektuale. Vullneti është i njohur te ne, por duhet të dimë sesi të priremi pas qeverisjes ndaj një vullneti të mirë që nxjerr në sipërfaqe një progres në lëvizje të vazhdueshme. Nëpërmjet vullnetit mundemi të bëjmë ose krijojmë gjithçka që ne duam. Mirëpo, si koncept është veprim i mundshëm shpirtëror dhe intelektual që mund të arrijë deri në ndryshimin e gjendjes njerëzore në parime thelbësore, por gjithnjë nëse duam të veprojmë për hir të ndryshimit, sepse ndryshe një vullnet pa veprim të domosdoshëm mund të jetë një meditim naiv për të dashur të duam. Vullneti është një ambicie e pazakontë e krijuar enkas për njeriun që shërben për ndryshimin e gjendjes njerëzore në shkaqe të domosdoshme, për arsye edukimi dhe aktivitete joshëse në shoqëri. Për nga natyra njëherësh vullneti nuk bën pjesë në natyrën e misterit që të krijon probleme përgjatë të njohurit si koncept, por është ambicie e brendshme e njeriut që vë në lëvizje veprën njerëzore. Gjithkush mund ta kuptojë, nëse është i prirur të udhëhiqet sipas planit të tij, mirëpo një vetëdije për ta inkurajuar vullnetin drejt ndryshimit të gjendjes momentale të njeriut është një veprim i arsyeshëm që buron drejtpërdrejt nga mendja e kulluar. Vullneti është një mjet inkurajuese që jep efektin për një udhë të domosdoshme, gjithmonë për hir të një suksesi sublim që mund të jetë për të mirën e përhershme të njeriut. Secili që kupton se është e nevojshme një ndryshim rrënjësor për të mirën e tij, në radhë të parë duhet të orientohet sipas kushtit të vullnetit, se unë mundem të bëj ndryshimin thelbësor te vetvetja duke e rritur energjinë e lëvizjes së intelektit në drejtim të mendjes intelektuale, e cila shërben për formësimin e edukimit estetik të njeriut, sepse ndryshe pa një vullnet të inkurajuar nuk ka ndryshim të gjendjes në vetvete dhe në shoqëri. Në këtë botë vetëm vullneti për të ditur është forma më absolute e pushteteve që njeriun e motivojnë të tejkalojë përtej së mirës dhe së bukurës individuale... Ky vullnet për të ditur nuk thyhet për asnjë çast te njeriu i ditur përkrah edhe nëse vullneti i botës synon drejt sprovës për të ndryshuar nga e mira e përhershme. Ne duhet konceptuar vullnetin si një bekim i së mundshmes me të vetmen arsye se mund të sundojmë ligjësitë e botës, duke shqyrtuar e përfituar të vërtetën si një ndryshim i arsyeshëm gjithnjë në favor të suksesit. Një vullnet pragmatik që vë në lëvizje gjithë veprën tonë të arsyes njerëzore sajon njeriun, dhe realitetin e tij drejt ndryshimit individual duke e çuar guximin e tij të veprojë në njohjet e reja që, para së gjithash njohja ndaj të vërtetës shërben si një mënyrë e vetme mbi kuptimin racional të përjetimit të sendit në natyrë. Vullneti si art i domosdoshëm te njeriu vë në përvojë një kusht inteligjent duke e bërë të mundur të përballet me shkaqet dhe veprimet e panjohura që burojnë nga jeta e zakonshme për të cilën është e kuptueshme se mund të dilet nga sprovat që janë pashmangshmërisht hermetike. Ekzistenca jonë njerëzore, rrallëherë këtë mund ta shkoqë, sepse vullneti për të ndryshuar vetveten drejt arritjeve të mëdha haset rëndom nga shkaqe absurde të kësaj bote. Mirëpo, kur vullneti intensifikohet nga arsye të vërteta mund të ndryshojë gjithçka që i duhet njeriut. Jeta ka të metat e veta, që ndonjëherë mund të jenë të rrezikshme për të gjithë ne, mirëpo një arsye sublime për të dashur të duam një sukses të vlefshëm mbetet e domosdoshme në vullnetin tonë njerëzor për ta mbërritur me çdo kusht. Secili fillim ka vështirësitë e veta, por kur ekziston vullneti për të punuar me traktatin e intelektit duke synuar drejt bindjeve të mëdha për të fituar artin e suksesit, atëherë rezultati kurorëzohet me krenari njerëzore. Motorika e mendjes sonë mund të jetë e mangët, vetëm ateherë nëse mungon vullneti për të dashur të duam. Kur vullneti është pjesë aktive e ideve njerëzore, atëherë me siguri se çdo lëvizje për të arritur deri te suksesi shkencor apo intelektual do të jetë kaq pranë objektivit. Vullneti do të jetë i asistuar drejt udhës progresive kur brenda tërheq mjetin e disiplinës. Kjo e fundit e shërben intuitën e njeriut që t’i rishqyrtojë objektet dhe sendet nëpërmjet shqisave të cilat japin siguri për idetë e arsyes njerëzore, të cilat e qartësojnë efektin e mendimit për të qenë të vetëdijshme. Ndërkaq, një fund i hidhur ka një dhimbje të llahtarshme që nuk e zbut apo justifikon asnjë vullnet i së mundshmes. Dhimbja nuk ndryshohet sado vullnet të kesh, por ajo mund të zvogëlohet. Në këtë botë të ndërtuar prej ligjeve absolute diçka në mes do të lindë; ose një sprovë drejt shpërqendrimit të veprimit të mendjes, ose një sprovë drejt kuptimit për t’u nxitur në faj, ku në të shumtën e rasteve bëhet faj i domosdoshëm. Kjo mund të vijë nga shkaqet misterioze të botës ku secila qenie njerëzore e provon me kalimin e kohës, nga dështimi i veprimtarisë, nga humbja e pushtetit apo humbja e vullnetit për të krijuar vepra gjeniale... Gjithsecili pushtet mund të fitohet nëpërmjet arsyes së kulluar që është e prirur të njohë botën, dhe vullnetit suprem që mund të rrjedhojë veprën njerëzore tej të pazakonshmes. Veprimi i mendjes së njeriut përcakton gjendjen emotive të ndryshimit nëpërmjet arsyes dhe vullnetit, sepse arsyeja kthjellon mendimin dhe gjykimin e sendit të brendshëm, ndërsa vullneti shërben si udhë për ta inkurajuar suksesin sipas idesë dhe përsiatjeve empirike përtej çdo mundësie relative. Që të ndryshosh gjendjen më parë duhet kuptuar ndryshimin nëpërmjet vullnetit, dhe ambicieve për të krijuar vepra që mbeten krenaria e shpirtit krijues. Ky ndryshim vjen nga njohja e mjaftueshme. Njohja e drejtë e sendit dhe ligjeve të natyrës vjen në rend të parë nga shqyrtimi i lëvizjes së botës nga rregullat e intelektit, ku vullneti si mjet i së mundshmes i mundëson njeriut veprimin për të krijuar të vërtetën e sendit pa hasur në rezistencë. Koncepti i vullnetit është sistem i ndërgjegjshëm për të vepruar mbi një ndryshim radikal që është në të mirën e natyrës së njeriut. Ndryshim ky, që është i domosdoshëm, madje ku dhe vullneti si art i së mundshmes i krijon atij mundësinë për të ecur midis së vërtetës së pamohueshme. Duke e zotëruar natyrën e vullnetit njerëzor ne e përfitojmë të vërtetën, dhe njohjen nëpërmjet arsyes së kulluar. Njeriu mund të veprojë drejt të mirës, por nëse vullneti i tij është drejt veprimit inteligjent në të mirë të tij. Po qe se kemi vullnet ne mundemi të ndryshojmë në përshtatje racionale botën dhe fatin tonë. Sepse i gjithë vullneti duhet të orvatet sipas ligjeve të arsyes që suksesi dhe mendimi mbi të vërtetën të triumfojë nga shkaku te pasoja. Intelekti dhe misioni shpirtëror duke bartur brenda vetes dhe vullnetin si art i së mundshmes veprimi i mendjes së njeriut shumë shpejt do të zgjerohet në ecuri progresive me rezultate të vyera. Vullneti i së mundshmes sjell ndryshimin e gjendjes së njeriut ku ky ndryshim i gjendjes njerëzore shumë shpejt mund të transferohet në ndryshim shoqëror. Ndryshimi vjen nga ambiciet për të dashur të duam të vërtetën dhe sendin brenda ideve tona, prandaj dhe vullneti me mjetin e disiplinës po i përshtat idetë drejt të mirës njerëzore.			NGA I NJËJTI AUTOR: ●Absurditeti i botës ●Bota si sprovë mistike ●Kur heshtja hesht ●Letra filozofike ●Politika ●Pushteti në depresion ●Mbi artet ●Mbi lirinë ●Mbi vullnetin ●Njeriu filozof ●Njeriu i shkencës ●Sa shpirtra fshehim ne? ●Skicë mbi filozofinë ●Shpirti Ballina