rmt                                                                                                                                                                                                                        

Filozofi

Letërsi

Krijimtari

Poetë të rinj

Gojëdhana

Shqyrtime

Lojëra flash

Kush jemi

Ballina

Shkrimtarë Shqiptarë

Histori Kombëtare

Rilindja

Letërsia Bejtexhiane

Shkrimtarë të huaj 

Nobelistët

Foilozofët Anglofonë

Filozofët Arabë

Filozofët e Lindjes

Filozofët Frankofonë

Filozofët Gjermanofonë

Filozofët Grekë

Filozofët Romakë

Sofizmi

Stoicizmi

Fjalor

Portrete të dalluara

Promovime, Përkujtime

Arkivi

Majlinda Rama

Jetëshkrim dhe analizë e shkurtër e veprës

Majlinda Bedri Rama (Nana) lindi me 27.05.1980 ne Tepelenë. Shkollimin fillor dhe të mesëm i kreu në  qytetin e lindjes. Në vitin 1998 -2002 vijoj studimet në degën Gjuhë dhe Letërsi shqipe pranë universtitetit “Eqerem Cabej “ në Gjirokastër. Aktualisht jeton në Fier.

Prej disa vitesh ka punuar si administratore në shërbimin social, më pas për pak kohë si mësuese kurse prej vitit 2004 punon në media vizive dhe të shkruara. 

Në vitin vitin 2004 botoi librin i parë me poezi : MERRMA LOTIN PENG kurse në vitin 2006 del libri i saj i dytë poetik HËNË E QIELLIT TIM

Analizë e shkurtër e veprës

Me paraqitjen e Majlinda Ramës në sqenën letrare, poezia shqipe u pasurua me lirika të një identiteti të ri në të shprehurit e të rradhitjes së emocioneve e tabllove në to. Lexuesi shpesh i mësuar të kërkoj hapësirën e ndjenjave, këtu gjenë zakonisht togje  nga tri fjalë të farkuara në një gjendje të thellë përjetimi që nuk toleron më përshkrim tjetër anësor a plotësues. Ky, ta quaj mentilatitet i të shprehurit të përjetimeve të shpirtit, bënë që në fillim lexuesi të formoj idenë se Majlinda Rama shkruan poezi deridiku elitare të dedikuara një klase lexuesish, por me ngadalësimin e ritmit të të lexuarit që vjen nga ajo se këto poezi e detyrojnë disi lexuesin të « merret » me to, ai mishërohet me këtë formë magjike të pasqyrimit të ritmikës së shpirtit dhe përfundon duke u thelluar e analizuar në thellësitë më të mëdha, mësheftësitë e shpirtit të shprehura në mënyrë lakonike por me një simbolikë të bukur e të pashoqe. Nuk mund të them se nuk ka aspak elitizëm por konstatimi im shkon drejt faktit se poezia elitare sillet ftoftë me lexuesit e profileve të ndryshme dhe përkon vetëm me një rreth të caktuar potenciali të vogël adhuruesish të poezishë. Një ndër poezitë që ngritet në rangun elitar është « Ndajnate » , por edhe këtu lexuesi – adhurues i poezisë, nuk ka nevojë për të gjurmuar kritika e komente, se ai pa to shijon, ndjen dhe kupton forcën e simboleve dhe antitezës në dy vargje (si venduza oktapodësh,/ indogjenë të pangjyrë) që flasin me magji joshëse. Oktapodët, këta tinzarë të cilët kërkojnë të dëmtojnë tinzërisht e pandërpre nga njëra anë e indogjenët  (të pangjyrë) që janë sintezë e prodhuar në brendi e pa ndihmë nga jashtë, ndërtojnë këtë (në shembullin tonë) figurë stilistike të jashtëzakonshme të poezisë – antitezën që përmenda pak më lartë.

Në poezinë Prindërve të mi,  ndihet një arsyetim, pendim e kërkim falje prej prindërve. Aty këndohet për dashurinë e madhe ndaj tyre por në një moment, njeriu vë re se ndoshta nuk ka mundur t’i jep prindit aq sa do të kishte dashur tani të kishte bërë për ta. Aftësia për të kuptuar prindin akoma pa u bë vet prind është pak sa e cunguar dhe ndërron e kupton vlerën e saktë nga momenti kurr lindin fëmijët. Kjo ndjenjë qëndron diku thellë në zëmrën e poeteshës andaj edhe vargjet e mrekullueshme e me gjërësi të shpirtit human ju drejtohet prinërve të vet:

…Jam bërë nënë.
E dini?
...

…
Tani ju kuptoj…
Dashuri nënë!
Dhimbje prindi!

Realiteti i kësajë poezije është prezent që nga vargu i parë dhe një topo-vështrim i shkurtër tregon kulmin, gjiun familjar – shtëpijën e prindërve, shtëpinë e fëminisë dhe të mbresave të para të jetës aty.

Një ndër poezitë që personalisht e kam më për zemre është Spitali. Janë të paharueshme brenga, friga, vuajtja e prindërve për fëmijën. Lexojmë storje nga më të prekshmet që i përkasin marrëdhënieve shpirtërore prind – fëmijë dhe gati gjithënjë ata janë gërshetim ndjenjash më të thukta humane. Poetë, piktorë, artistë të profileve të ndryshme ngritën monumente shpirtërore në lëmitë përkatëse. Bëj këtë digresion të vogël që më lehtë ta kem të kuptoj dhe të shpalos fuqinë e dashurisë  amërore që e gjejmë në këtë vjershë. Krahasimi vet kalon nëpër një kukull… Pak gjë, do të themi… Por duke lexuar vjershën e përmendur më lartë, një dridhje e paspjegueshme kaplon shpirtin… Simbolikë që kalon nëpër kukullën si krahasim nga realja e jetës e zbërthehet në lotë të lexuesit:

…
teksa djalit i kërkojnë
edhe venat më të holla…
Dikur i bëja qindra injektime
kukullës sime…
Penduar jam sot.

Vend të posaçëm në poezinë e Ramës zënë figurat mitologjike me të cilat ajo krijon vargun e saj karakteristik të cunguar nga foljet në vend të së cilës flet simbolika si element narrativ shpirtëror. Në Metempsikozë  hasim vargjet që trajtojnë kalimin e kohës e pra jetës nëpër tërë etapat e saja të pasqyruara në muajt e vitit e i tëri ky proces pa ndihmën e kallzuesit;

Këta muaj viti
si tespihe të varura në pè:
të verdha, të kuqe, fildishi;
lëng balte, nektar vjeshte,
kollë e thatë dimri.

për të ndërlidhur mandej mitin e Ganimedit dhe kupës së Hefaistosit  që rrokulliset (si vitet tona që rrokullisen) dhe nuk dehet e kalon në qiell (galaksi).

Trazohen me perëndimin e erës.
Si kupa e Ganimedit,
perëndisht,
i rrëkëllejmë e s’dehemi.

• Cikël poezishë të zgjedhura

Horoskopi javor Kalendari historik
--------------------------------
Shkrimtarë bashkëkoh.  shq.

● Abdylazis Islami
● Albina Idrizi
● Ali Daci
● Ali Podrimja
● Arif Molliqi
● Azem Shkreli
● Baki Ymeri
● Bedri Dedja
● Besnik Camaj
● Bessa Myftiu
● Brahim Avdyli
● Bujar Plloshtani
● Bujar Rama
● Demir Krasniqi
● Dh. Pojanaku
● Din Mehmeti
● Esad Mekuli
● Hajdar Salihu
● Haxhi Kraki
● Hysen Këqiku
● Ibrahim Ibishi
● Ibrahim Kadriu
● Ibraim Qazimi
● Imri Trena
● Ismet Rashiti
● Jeton Kelmendi
● Kalosh Çeliku
● Kujtim Morina
● Linditë Ramushi
● Majlinda Rama
● Mirela Sula
● M. Blakaj
● Naim Kelmendi
● Nermin Vlora-F
● Pal Sokoli
● Rizah Sheqiri
● Sabit Rrustemi
● Sadik Krasniqi
● Sevdije Rexhepi
● Seveme Fetiqi
● Sinan Sadiku
● Shaban Cakolli
● Shefqet Dibrani
● Sulejman Mato
● Vasil Tabaku
● Vilhelme Vranari

Shkrimtarë 
shq. - gjysma e parë e shek. XX

●Ali Asllani
●Ernest Koliqi
●Faik Konica  
●Fan S.Noli   
●Gjergj Fishta 
●L. Poradeci
●Migjeni
●Sterjo Spasse

Rilindasit

●Asdreni 
●Filip Shiroka
●J. De Rada
●Naim Frashëri  
● Ndre Mjeda   
● Sami Frashëri

Bejtexhinjt 

●H. Z. Kamberi  
●Muhamet Çami   
● Nezim Frakulla   ●Selejman Naibi
●Tahir Ef. Lluka

Shkrimet e para të gjuhës shqipe 

●Gjon Buzuku